
چند سالی است که سازمانهای مردم نهاد با ماهیت محیطزیستی در کشور جان تازهای گرفتهاند و خبرفعالیتهای بزرگ و کوچکشان از گوشه و کنار ایران عزیز میآید بهگونهای که این نهادهای مردمی رنگ و بوی تازهای به محیطزیست دادهاند.

چند سالی است که سازمانهای مردم نهاد با ماهیت محیطزیستی در کشور جان تازهای گرفتهاند و خبرفعالیتهای بزرگ و کوچکشان از گوشه و کنار ایران عزیز میآید بهگونهای که این نهادهای مردمی رنگ و بوی تازهای به محیطزیست دادهاند.
شبهاي محرم و نذري دادن عزاداران، همواره جزيي جدانشدني از مراسم سوگواري اباعبدا... حسين (ع)است؛ نذريهايي كه مردم براي گرهگشايي از مشكلات مي دهند و نيت ميكنند تا ديگران نيز در نيت خيرشان سهيم شوند. نذري غذا ، چاي ، شربت و... در شب هاي محرم از هر كوچه و خياباني بر ميخيزد و شهروندان بسياري نيز به نيت شفا و گشايش در كارها، از آن اطعام مي شوند. اما در كنار همه اين نذريهاي مادي، نذري دادن هاي فرهنگي و معنوي نيز چند مدتي است كه جاي خود را ميان شهروندان باز كرده و بايد بيش از پيش مورد توجه همگان قرار گيرد. نذر فرهنگی، از جمله فرهنگهای تازه پایی است که در سالهای اخیر و به ویژه در اعیاد یا ایام عزاداریهای مذهبی رواج یافته و به معنای صرف وقت و قوای فکری و فرهنگی افراد به جای نذرهای روتین و عمومی است. نذر فرهنگی، مشارکتی معنادار و آگاهانه است؛ طرحی اجتماعی و فرهنگی که قصد آن احیای سنت حسنه نذر و ایجاد فرصت برای تمام افرادی است که میخواهند وقت و مهارت خود را نذر کنند.در نذر فرهنگی، فرد نذر کننده کاری فکری، خلاقانه، فرهنگی یا تخصصی را برای دیگران انجام میدهد. برخلاف نذرهای عمومی که مورد نذری بهطورعمده مادی و شامل مواردی مانند اطعام دیگران است، نذر فرهنگی شامل انجام یک کار فرهنگی و فکری برای فرد یا گروهی از افراد است و در قالب نذر وقت و مهارت تعریف می شود. نذر فرهنگی، نخستین بار در تهران و به همت شهرداری تهران ابداع و ترویج شد. با ایجاد یک وبگاه و تبلیغ این فعالیت، دامنه نذر فرهنگی به سطح ملی و بین المللی توسعه یافت. در سامانه نذر فرهنگی، افراد صاحب نذر می توانند مهارت یا مورد نذر و زمانهای مناسب خود را اعلام کنند و از سوی دیگر، کسانی که به چنین کمکهایی نیاز دارند نیز می توانند ثبت نام و نیازهای خود را اعلام کنند. ستاد نذر فرهنگی شهرداری تهران، برنامههای مختلفی را در راستای نذر فرهنگی بر پا کرده است که از جملهآن میتوان به طرح پدران و مادران معنوی اشاره کرد که در آن گروهی از پزشکان، وکلا و سایر متخصصان، با کودکان و نوجوانان کانون اصلاح و تربیت ارتباط معنوی و فرهنگی برقرار می کنند.

توسعه پایدار با رويكردهاي زيست محيطي، شعاري است كه اين روزها برسرزبان بسياري از مسئولانافتاده؛ توسعهاي كه آباداني و عمران كشور در گرو آن است. توسعه پايدار، توسعهای است که نیازهای امروز را بدون تاثیر و لطمه زدن به توانایی نسلهای آتی در تامین نیازهایشان، تامین کندو در حقیقت ایجاد تعادل میان توسعه و محیط زیست است. توسعه پایدار، تنهابر جنبه زیستمحیطی تمرکز ندارد بلکه به جنبههای اجتماعی و اقتصادی آن نيز توجه میکندو محل تلاقی جامعه، اقتصاد و محیط زیست است.

نویسنده: مینو مرتاضیلنگرودی
بیهیچ شتابی برای خرید مایحتاج روزمره و رسیدن به بازار ترهبار کوچهپسکوچههای محله قدیمی را طی میکنم. برای کشیدن بیحادثه سبد چرخدارم کلی طرح و نقشه راه در سر دارم. هوا کمی خنکتر شده و گهگاه نسیم جنوب گردن و پیشانی عرقکردهام را خشک میکند؛ لابهلای شاخههای ضخیم اما کمبرگ و تنک چنارها و کاجهای قدیمی و جانسخت محله جوجهکلاغها مشغول آموزش و تمرین پریدن به وسیله مادرشان هستند. وسط جیکهای در حال تبدیل به قارقارهای ناشیانه جوجهکلاغها بعضا صدای قارقار کاملا بالغ اما وحشتزده و نگران مادر کلاغها را میشنوم. انگار دارد به جوجههایشان تذکر میدهد پرهایتان را با توجه به شرایط محل سکونتتان طوری باز کنید که شاخههای لخت و تنک درخت محل سکونت نخراشدشان و بازهم به خیالم صدای قارقار نجوامانند مادر کلاغها را میشنوم که با حسرت از روزهایی یاد میکرد که برگهای لطیف و سبزسبز درختان چنار و حتی برگهای سوزنی کاجها چگونه نگهبان جوجهها از شر باد و آفتاب و آفتها بودند.


الهام فخاری*
آسیبهای اجتماعی در كلانشهرها مسائل شبكهای و در پیوند با یكدیگر هستند. این مسائل در چرخههای همافزا و پیچنده رشد كردهاند، از این رو پرداختن و تمركز بر یک مورد نمیتواند به حل مساله بیانجامد. یكی از مسائلی كه بهویژه در سالهای اخیر مورد توجه بیشتری قرار گرفته، آوارگی و بیسرپناهی شهری است كه از آن با نام كارتنخوابی یاد میشود. عوامل گوناگونی به افزایش بیسرپناهی زنان در كلانشهر تهران انجامیده است. افزایش هزینه زندگی در كلانشهرها، زنانهشدن مدلهای فقر و محرومیت، شكاف هویتی میان نسلها، نابرخورداری بیشتر زنان از پایگاههای درآمدی و بیمهای و نداشتن پشتوانههای خویشاوندی زنان مهاجر برخی از این عوامل به شمار میروند.
علیرضا افشاری/ کنشگر مدنی
بهنظر میرسد در گرماگرم نقدهای بسیاری که به شورای شهر پیشین تهران و سازمان شهرداری در این سالها وارد میشود و در روند ملتهب گزینش شهردار جدید که از سر گذشت، کسی به یاد سمنها و نهاد پرقدرتِ یاریگرِ آن در شهر تهران، یعنی ستاد توانافزایی و حمایت از فعالیت سازمانهای مردمنهاد شهر تهران در شورای شهر نیست.
ستادی که ريیس آن عضوی از کمیسیون فرهنگی ـ اجتماعی است و با حضور نمایندگانی از کمیسیونهای اصلی شورای اسلامی شهر تهران، وزارت کشور و شهرداری تهران، و بهویژه بودجه قابل اعتنایی که در اختیار دارد، توان تاثیرگذاریاش بر مهمترین نهاد مرتبط با موضوع سمنها در شهر تهران، یعنی شهرداری بسيار است.
شهرداريكه فضاهای فرهنگی بسیاری را در اختیار دارد و توان اصلی تاثیرگذاری در لایههای مختلف شهر را بر دوش ميكشد، بايد به رشد و توانمند شدنِ سمنها در این شهر یاری برساند، اما آیا تاكنون چنین اتفاقي رخ داده است؟ آیا در چهار سال گذشته، که اوج قدرت این ستاد بوده، گامی برای سمنهای تهرانی برداشته شده است؟

شورای سازمان های جامعه مدنی رمز بقاء، قدرت یابی و نفوذ خود (و البته همه سازمان های مدنی) را در پایبندی به اصول و ارزش هایی می داند که بر مبنای آن ایجاد شده است. لذا پذیرش و رعایت اصول و ارزش ها شرط حضور و مشارکت در شورا محسوب می شود. ... ادامه مطلب
با ارسال ایمیل خود در خبر نامه عضو شوید
ایمیل رسمی شورا : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
