نویسنده: مهدی فصیحی هرندی*

 در تاریخ ٧/١٢/١٣٨١ هیأت وزیران اساسنامه شرکت مادر تخصصی مدیریت منابع آب ایران را تصویب کرد. هدف از تشکیل این شرکت، ساماندهی فعالیت‌های وزارت نیرو در امور آب از جمله ساماندهی و راهبری حفاظت و بهره‌برداری بهینه از منابع آب است. در فصل دوم این اساسنامه اولین موضوع فعالیت این شرکت به این نحو تبیین شده است: «کارگزار وزارت نیرو در اجرای قانون توزیع عادلانه آب و سایر قوانین و مقررات مربوط به آب ازجمله مدیریت و کنترل بهره‌برداری از منابع آب...». بنابراین این کارگزار و بالطبع کارفرمای آن، وزارت کریمه نیرو، نماد حکمرانی دولتی آب ایران شناخته شده است که در راستای وظایف تعریف‌شده باید راهبری حفاظت از منابع آب را انجام دهد.  بیماری مزمن برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی کشور آن‌قدر حاد شده است که بحث درباره آن دیگر محدود به دولت، وزارت نیرو یا کارگزار آن نیست و لایه‌های دیگر حکمرانی نیز به آن ورود کرده‌اند. اکنون دشت‌های کشور جمعا با یک‌صدو ١٠ ‌میلیارد متر مکعب کسری موازنه برداشت روبه‌رو هستند.

نویسنده: نجات بهرامی

این روزها کمتر کسی می تواند منکر وضعیت ناخوشایند دولت در حوزه اقتصادی باشد و مروری بر تحلیلها و نگاهی به آمار و ارقام گواه آن است که در کوتاه مدت هم  شاهد اتفاقات خوشایند در این حوزه نخواهیم بود. کاهش قیمت نفت و تداوم رکود اقتصادی ، شرایطی کم سابقه به وجود آورده و دست دولت را  در هر گونه فعالیتی بسته است. دکتر محسن رنانی سال گذشته این وضعیت را اینگونه توصیف کرد :«45هزارمیلیاردتومان یارانه نقدی، ٨٠هزارمیلیاردتومان حقوق و دستمزد کارمندان و ٢٥هزارمیلیاردتومان کمک برای تامین کسری حقوق بازنشستگان در طرف تعهدات دولت و ۷۰هزارمیلیاردتومان درآمد نفتی و ٨٠هزارمیلیاردتومان درآمد مالیاتی در طرف درآمدها نشان می‌دهد دولت در سال آینده با درآمدهای حاصل از نفت و مالیات تنها می‌تواند دستمزدها و یارانه‌ها را پرداخت کند و این به مفهوم آن است که دولت از سال٩٤ تبدیل می‌شود به صندوق پرداخت حقوق و دستمزد یا به بیان ساده‌تر سال از آینده عصر پایان راهبری توسعه ملی توسط دولت آغاز خواهد شد.» (روزنامه شرق ۲۷ دی 93)

نویسنده: سندوس محمدي

در دنيا نمي‌توان جامعه‌اي را يافت كه در آن روحيه رقابتي وجود نداشته باشد. رقابت در تمامي جوامع، با صورت‌ها و تعريف‌هاي مختلف وجود دارد، اما در بعضي از جوامع مانند كشور ما برخي شرايط نابسامان اجتماعي در سطوح خرد و كلان باعث شده‌اند كه روحيه رقابتي از جريان متعادل آن خارج شود و فشارهاي مختلفي را به زندگي فردي و جمعي افراد جامعه تحميل كند. «آرمان» روحيه رقابتي در جامعه ايران را از زاويه نگاه مردم مورد بررسي قرار داده است تا مزايا و صدمه‌هاي رقابت در جامعه ايران را مورد كنكاش قرار دهد.

نویسنده: محمد فولادی

 موضوع جامعه مدنی و طرح مسائل مربوط به آن، مدتی است كه از جمله مباحث پرمناقشه جامعه اسلامی ماست. هر چند این الفاظ در جامعه ما نوظهور است، اما در دیار غرب، بسامد بیش تری داشته و فراز و نشیب های فراوانی به خود دیده است. نقطه ابهام این اصطلاحات در جامعه ما در این جاست كه چرا، جامعه اسلامی را با شكل حكومت، بنیان مستحكم، اصول و ایدئولوژی خاص خود و با قدمتی بیش از هزار ساله رها كرده ایم و در پی تحقق حكومت در جامه جامعه مدنی هستیم؟

سؤال اصلی این مقاله آن است كه آیا چنین جامعه ای برازنده حكومت و جامعه دینی هست؟ به عبارت دیگر، آیا می توان به تحقق عینی «جامعه مدنی دینی» اقدام نمود؟ این ابهام زمینه تصارب جدّی آراء را در عرصه جامعه فرهنگی ما پدید آورده است. برخی به عدم امكان تحقق جامعه مدنی دینی نظر داده و برخی نیز بر تحقق جامعه مدنی دینی اصرار میورزند. این مقال در تلاش است تا دلایل موافقان و مخالفان تحقق جامعه مدنی دینی را طرح و سپس به داوری بنشیند. طبعاً بررسی شاخص های عمده جامعه مدنی و بیان چالش ها و موانعی كه ممكن است در این میان وجود داشته باشد، از جمله قدم های بعدی است.

|  سالیشا چندرا*   -جسی دیوی** |   برگردان یاری‌کده   |

سازمان نگهبانان شیرها، سازمانی نسبتا جوان با پشتوانه مردمی است که همزیستی مسالمت‌آمیز مردم و حیوانات وحشی به‌ویژه شیرها را ترویج می‌کند. دو‌سال پیش، این سازمان یک فرآیند برنامه‌ریزی راهبردی را آغاز کرد تا بفهمد چطور روش برگزیده‌ خود را که در کنیای‌جنوبی موفق به دریافت جایزه شده بود به کشورها و مناطق دیگر بسط دهد. یکی از نتایج مهم این فرآیند، تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری بیشتر در بخش ارتباطات برای ارتقای چهره سازمان، جذب کمک‌های مالی و شناسایی شرکای بالقوه و ایجاد ارتباط با آنها بود. از آن موقع سازمان نگهبانان شیرها، ارتباطات را یک دارایی راهبردی و جدایی‌ناپذیر خود کرده است. بخش ارتباطات کمک‌کرده که این سازمان میزان کمک‌های مالی اهدایی خود را ٤برابر کند،‌ درصد نگه‌داشت حامیان مالی‌اش را دوبرابر کند، درآمد سازمان را تا ٣٠‌درصد افزایش دهد و شبکه ارتباطات خود را گسترش دهد. به‌علاوه، بخش ارتباطات از توسعه پروژه به موقعیت‌های جغرافیایی بیشتر در تانزانیا و نیز یک برنامه آموزشی جدید حمایت کرده است.